Virus žute groznice je arbo virus B grupe koji pripada rodu Flavivirusa, a porodici Flaviviridae. Flavivirusi su veličine 40-50 nm, imaju infektivnu (pozitivnu) jednolančanu RNK. Kuglastog su oblika, a kapsid im je kubične simetrije, oblika ikozaedra. Nukleokapsidu virusa obavija lipoproteinska ovojnica, koja na površini ima glikoproteinske izdanke.
Put prenošenja
Rezervoar virusa su majmuni, među kojima se bolest širi ujedom prašumskih komaraca. Kada komarac prenese infekciju na čoveka onda zaražena osoba može da bude izvor za druge ljude među kojima se prenosi komarcem Aedes Aegypti.
Patološki (medicinski) značaj
Žuta groznica je akutna infektivna, karantinska bolest, koja se karakteriše oštećenjem jetre, bubrega i hemoragijskim sindromom.
Nakon inkubacije od 3-6 dana bolest počinje naglo skokom temperature, jakom glavobljom, bolovima u zglobovima i mišićima. Bolesnik oseća mučninu, povraća želudačni sok. Oko trećeg dana temperatura pada. U težim slučajevima temperatura ponovo raste, javljaju se znaci hemoragijskog sindroma sa krvavljenjem iz digestivnog trakta u vidu hematemeze (povraćanje krvi), melene (krv u stolici), epistaksa (krvavljenje iz nosa), gingivoragija, hematurija (krv u mokraći). Zbog toksičnog oštećenja jetre nastaje ikterus (žutoca), a kao posledica lezije bubrega albuminurija, azotemija. Bolesnik umire od iskrvavljenosti u toksemiji.
Nakon inkubacije od 3-6 dana bolest počinje naglo skokom temperature, jakom glavobljom, bolovima u zglobovima i mišićima. Bolesnik oseća mučninu, povraća želudačni sok. Oko trećeg dana temperatura pada. U težim slučajevima temperatura ponovo raste, javljaju se znaci hemoragijskog sindroma sa krvavljenjem iz digestivnog trakta u vidu hematemeze (povraćanje krvi), melene (krv u stolici), epistaksa (krvavljenje iz nosa), gingivoragija, hematurija (krv u mokraći). Zbog toksičnog oštećenja jetre nastaje ikterus (žutoca), a kao posledica lezije bubrega albuminurija, azotemija. Bolesnik umire od iskrvavljenosti u toksemiji.
Dijagnoza
Izoluju se iz krvi i likvora. Za identifikaciju se koriste serološke reakcije: RVK, RIH, imunoflorescencija, ELISA test.
Lečenje
Lečenje je simptomatsko. Profilaksa se sprovodi imunizacijom sa oslabljenim virusom. Imunitet posle preležane bolesti je trajan.
