Smanjenje unosa kalorija može produžiti život, objavljeno je ranije u časopisu koji izdaje Američko lekarsko udruženje. Već je pre postojalo mnogo dokaza koji su pokazali da smanjen unos kalorija produžuje život kod nekih životinjskih vrsta, ali dosad nije bilo naučnih dokaza da isto važi i za ljude, iako se to pretpostavljalo.
Objavljeni rezultat proizvod je šestomesečnog istraživanja u koje je bilo uključeno 48 zdravih muškaraca i žena približno iste telesne mase, koji su podeljeni u četiri grupe.
Kontrolna grupa dobijala je uobičajnu hranu, drugoj grupi unos kalorija smanjen je za 25%. Treća grupa dobijala je 12,5% manje kalorija od kontrolne i za 12,5% joj je vežbom povećana potrošnja kalorija. Poslednja grupa dobijala je u početku samo 890 kalorija na dan, a zatim joj se unos kalorija povećavao do granice na kojoj su zadržavali stečeni gubitak telesne mase od 15%.
Nakon šest meseci pacijenti iz kontrolne grupe izgubili su 1% telesne mase, iz druge i treće grupe izgubili su u proseku 10%, a pacijenti iz poslednje grupe izgubili su gotovo 20% telesne mase.
Kod svih pacijenata kojima je smanjen unos kalorija primećen je niži nivo insulina i manja telesna temperatura. Telesna temperatura i insulin krvi markeri su dugog života – dokazano je da ljudi i životinje niže telesne temperature žive duže, baš kao i oni sa manjim nivoom insulina.
Osim toga, kod pacijenata kojima je smanjen unos kalorija primećeno je i manje oštećenja DNK. Prema jednoj od mnogih teorija sa starenjem se povećava broj oštećenja DNK, tj. uništenje genetičkih informacija.
Objavljeni rezultat proizvod je šestomesečnog istraživanja u koje je bilo uključeno 48 zdravih muškaraca i žena približno iste telesne mase, koji su podeljeni u četiri grupe.
Kontrolna grupa dobijala je uobičajnu hranu, drugoj grupi unos kalorija smanjen je za 25%. Treća grupa dobijala je 12,5% manje kalorija od kontrolne i za 12,5% joj je vežbom povećana potrošnja kalorija. Poslednja grupa dobijala je u početku samo 890 kalorija na dan, a zatim joj se unos kalorija povećavao do granice na kojoj su zadržavali stečeni gubitak telesne mase od 15%.
Nakon šest meseci pacijenti iz kontrolne grupe izgubili su 1% telesne mase, iz druge i treće grupe izgubili su u proseku 10%, a pacijenti iz poslednje grupe izgubili su gotovo 20% telesne mase.
Kod svih pacijenata kojima je smanjen unos kalorija primećen je niži nivo insulina i manja telesna temperatura. Telesna temperatura i insulin krvi markeri su dugog života – dokazano je da ljudi i životinje niže telesne temperature žive duže, baš kao i oni sa manjim nivoom insulina.
Osim toga, kod pacijenata kojima je smanjen unos kalorija primećeno je i manje oštećenja DNK. Prema jednoj od mnogih teorija sa starenjem se povećava broj oštećenja DNK, tj. uništenje genetičkih informacija.
