Dečje bolesti (Pedijatrija)

Kongenitalna opstrukcija duodenuma (dvanaestopalačno crevo) može biti parcijalna ili potpuna, a prema lokalizaciji u odnosu na ampulu Vateri, pre i posleampularna. Atrezija duodenuma se javlja u 1:10000 - 40000 novorođenčadi. Može biti uzrokovana membranom ili kompletnom obliteracijom lumena creva. Hidramnion se nalazi u 50%, a trisomija 21 u trećine bolesnika. Kongenitalna opstrukcija duodenuma je često praćena anularnim pankreasom, atrezijom jednjaka, malrotacijom creva i drugiom digestivnim i vandigestivnim anomalijama.

Gastrička duplikacija – svega 1-2% gastrointestinalnih duplikatura je lokalizovano u želucu. Manifestuje se znacima gastričke opstrukcije ili hemoragije (krvavljenja). Nekada se palpira cistička formacija u epigastrijumu. Terapija je hirurška.

Stenoza pilorusa uzrokovana hipertrofijom piloričnog sfinktera spada u najčešće anomalije gastrointestinalnog sistema i, posle ingvinalne hernije, predstavlja najčešće stanje koje zahteva hiruršku korekciju u prvih nekoliko meseci života. Hipertrofična stenoza pilorusa se nasleđuje poligenski i javlja se u 1:750 ženske novorođenčadi, odnosno odojčadi. Familijarna pojava poremećaja se nalazi u oko 15% slučajeva.

Makrogosija predstavlja uvećanje jezika i otežavanje ishrane, disanje i govor deteta. Opširnije o tome u nastavku.

Urođene stenoze jednjaka se najčešće javljaju na spoju srednje i donje trećine jednjaka i mogu da budu dvojake. Kod jednog oblika reč je o čvrsto vezivnotkivnoj stenozi jednjaka u dužini od jednog do nekoliko centimetara. Kod drugog oblika reč je o tzv. mekanoj stenozi (Hollinger) koja je najverovatnije posledica nedostatka u epitalizaciji tog dela jednjaka.

Atrezija jednjaka izražena je nedostatkom jednjaka u raznim nivoima i može da ima nekoliko varijanti. U 87% slučajeva gornji segment jednjaka se slepo završava, dok donji deo komunicira sa trahejom. Ređe se nalaze atrezije ezofagusa bez spoja sa trahejom i traheoezofagealne fistule sa prolaznim jednjakom. Atrezija jednjaka sa traheoezofagealnom fistulom proksimalnog ili oba dela jednjaka je izuzetno retka. AtrezIja jednjaka – javlja se u 1:3500 novorođene dece.

Rascep usne nastaje usled nesrastanja maksilarnog nastavka sa medijalnim nosnim nastavkom, pa je rascep postavljen između filtruma i ostalog dela usne. Praktično uvek postoji i izvijenost nosne pregrade.

Rascep nepca je posledica nespajanja palatinalnih nastavaka međusobno i sa nosnim septumom.

Deformiteti nosne pregrade mogu biti na hrskavičavom i kostnom delu pregrade. Najčešće su kombinovani.

Lečenje urođenih anomalija je isključivo hirurško, pogotovu zato što je anomalija skoro uvek uzrok i ometanja funkcije nosa.