Malakoplakija je retko stanje koje najčešće zahvata
mokraćnu bešiku ali i bubrežnu karlicu i
bubreg.
Uzrok nastanka
Nastaje sekundarno posle infekcije najčešće sa Escherichiom coli, a ređe sa Proteus mirabilisom ili Klebsiellom pneumonie.
Klinička slika
Na ovo oboljenje se posumnja
kada se uprkos uspešnom lečenju infekcije antibioticima nastave simptomi
učestalog mokrenja i dizurije (
bol pri mokrenju) sa mikroskopskom hematurijom
(prisustvi krvi u mokraći). Može se javiti i stenoza uretera sa simptomima
opstruktivne uropatije ili pionefrosa. Bubrežni parenhim može biti zahvaćen,
ali obično u imunosuprimiranih bolesnika i tada se javljaju simptomi
karakteristični za akutni pijelonefritis (groznica, visoka temperatura, muka,
gađenje, povraćanje, bol u mišićima, bol u krstima).
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu cistoskopskog nalaza žutih ili crvenih intravezikalnih plakova. Patohistološki se ovi plakovi odlikuju submukoznom agregacijom makrofaga koji sadrže inkluziona telašca- Michaelis-Gutman telašca. Na intravenskoj urografiji ureteralna i pelvična malakoplakija se uočava kao mali defekt u punjenju, a dijagnoza se potvrđuje biopsijom lezija u mokraćnoj bešici.
Lečenje
Sprovodi se agresivnom
produženom antibiotskom terapijom. Početno lečenje antibioticima se sprovodi 6
nedelja, a potom se 12 meseci nastavlja sa profilaktičkim dozama.
