Bolesti

Anorektalne malformacije javljaju se u spektru od analne membrane, ektopičnog i stenotičnog anusa, rektoperinealne fistule do visoke atrezije anusa i rektuma. Visoke atrezije su često povezane s fistulom urotrakta odnosno genitalnog trakta u devojčica. Učestalost je 1 : 1200 živorođene dece. Česta je udruženost s malformacijama urotrakta.

Policistična bolest jetre je kongenitalno oboljenje. Ciste jetre su često udružene sa cistama u bubregu, a moguće su i u drugim organima (pluća, pankreas, slezina, ovarijum).

Duplikature tankog creva – duplikature gastrointestinlanog trakta se nalaze pretežno u tankom crevu, posebno u ileumu. Manifestuju se kliničkim znacima intestinalne opstrukcije usled invaginacije ili volvulusa creva. U slučajevima sa ektopijom gastričke sluznice može da se javi intestinalno krvarenje. Dijagnoza se obično postavlja pri laparotomiji.

Meckelov ili ilealni divertikulum je kongenitalna anomalija koja se javlja kod 1-2% populacije. Divertikularni zaostatak omfalomezenteričkog kanala predstavlja jednu od najčešćih anomalija gastrointestinalnog trakta. Divertikulum se obično javlja kao prstolika vreća.

Atrezije (odsustvo lumena) tankog creva češće su nego atrezije debelog i učestalost je 1 : 1500 živorođene dece.

Kongenitalna opstrukcija duodenuma (dvanaestopalačno crevo) može biti parcijalna ili potpuna, a prema lokalizaciji u odnosu na ampulu Vateri, pre i posleampularna. Atrezija duodenuma se javlja u 1:10000 - 40000 novorođenčadi. Može biti uzrokovana membranom ili kompletnom obliteracijom lumena creva. Hidramnion se nalazi u 50%, a trisomija 21 u trećine bolesnika. Kongenitalna opstrukcija duodenuma je često praćena anularnim pankreasom, atrezijom jednjaka, malrotacijom creva i drugiom digestivnim i vandigestivnim anomalijama.

Gastrička duplikacija – svega 1-2% gastrointestinalnih duplikatura je lokalizovano u želucu. Manifestuje se znacima gastričke opstrukcije ili hemoragije (krvavljenja). Nekada se palpira cistička formacija u epigastrijumu. Terapija je hirurška.

Stenoza pilorusa uzrokovana hipertrofijom piloričnog sfinktera spada u najčešće anomalije gastrointestinalnog sistema i, posle ingvinalne hernije, predstavlja najčešće stanje koje zahteva hiruršku korekciju u prvih nekoliko meseci života. Hipertrofična stenoza pilorusa se nasleđuje poligenski i javlja se u 1:750 ženske novorođenčadi, odnosno odojčadi. Familijarna pojava poremećaja se nalazi u oko 15% slučajeva.

Makrogosija predstavlja uvećanje jezika i otežavanje ishrane, disanje i govor deteta. Opširnije o tome u nastavku.

Urođene stenoze jednjaka se najčešće javljaju na spoju srednje i donje trećine jednjaka i mogu da budu dvojake. Kod jednog oblika reč je o čvrsto vezivnotkivnoj stenozi jednjaka u dužini od jednog do nekoliko centimetara. Kod drugog oblika reč je o tzv. mekanoj stenozi (Hollinger) koja je najverovatnije posledica nedostatka u epitalizaciji tog dela jednjaka.