Bolesti

 Renovaskularna hipertenzija je sekundarna hipertenzija izazvana okluzionom bolešću glavnih renalnih arterija ili njihovih grana.

Renalna glikozurija je najčešći urođeni tubulski poremećaj.

Urinarni trakt ima funkciju da prenosi urin od bubrežnih čašica do bešike gde se urin zadržava do mokrenja i, potom, izlučuje iz organizma. Ako je isticanje urina u bilo kom delu urotrakta poremećeno, prisutna je opstrukcija. Opstrukcija može da dovede do oštećenja bubrega i predisponira infekciju. Ako se ukloni blagovremeno poremećaji funkcije bubrega se u potpunosti povlače.

Proteinurija podrazumeva pojavu proteina (belančevina) u mokraći u količinama koje su veće od fizioloških (150-200mg/24 sata).

Metabolička alkaloza je patološki proces uzrokovan velikim gubitkom kiselina ili povišenjem bikarbonata ekstraćelijske tečnosti. Povećani su pH i bikarbonati u plazmi uz kompenzatornu hiperventilaciju, čiji je cilj da se poveća pCO2.

Metabolička acidoza predstavlja stanje u kome je snižena koncentracija standarnih bikarbonata. Nastaje zbog gubitka bikarbonata iz telesnih tečnosti ili zadržavanja jona vodonika.

Glavni katjon ekstraćelijske tečnosti je natrijum. Koncentracija natrijuma u serumu je jedan od glavnih faktora koji određuje osmolalnost ekstraćelijske tečnosti i uz određivanje telesne težine, može se koristiti u dijagnostici poremećaja vodenog bilansa. Hiponatrijemija se definiše kao sniženje natrijuma u serumu ispod 130 mmol/L.

Kalijum je glavni intraćelijski katjon organizma. Nivo kalijuma u plazmi se kreće od 3,8 do 4,7 mmol/L, a u ćelijama oko 150 mmol/L. Kalijum u serumu adekvatno odražava promene ukupnog kalijuma organizma. Bubrezi igraju glavnu ulogu u održavanju bilansa kalijuma. Više od 90% kalijuma izlučuje se urinom, ostatak se eliminiše preko stolice.

Hiperoksalurija (povećano izlučivanje oksalata) može nastati zbog povećane produkcije oksalata (primarna hiperoksalurija) ili zbog povećanog unošenja i apsorpcije oksalata ili njihovog prekursora (hiperoksalurija digestivnog porekla).

Glavni katjon ekstraćelijske tečnosti je natrijum. Koncentracija natrijuma u serumu je jedan od glavnih faktora koji određuje osmolalnost ekstraćelijske tečnosti i uz određivanje telesne težine, može se koristiti u dijagnostici poremećaja vodenog bilansa. Hipernatrijemija  je povišenje natrijuma u serumu preko 148 mmol/L.