Edukacija za Vaše zdravlje

Benigni tumori srednjeg uva su retki, pre svega, to mogu biti dermoidne ciste, hemangiomi, fibromi, osteomi, hondromi i glomus tumori.

Tumori nosa mogu nastati iz epitelnog i vezivnog tkiva. Iz epitelnog tkiva se razvijaju papilomi i adenomi, iz vezivnog tkiva razvijaju se angiomi i fibromi.

Tumori paranazalnih šupljina mogu nastati iz epitelnog i vezivnog tkiva. Od svih benignih tumora najčešće se javlja osteom i to pre svega u frontalnom sinusu, dok su lokalizacije u etmoidnom i maksilarnom retke, a u sfenoidnom sinusu se nikada ne javlja.

Tim naučnika kanadskog Univerziteta Laval u Kvebeku pratio je sedam godina 6.719 radnika i ustanovio da hronični stres može dovesti do povišenog krvnog pritiska.

Kvalitativne promene u toku biološkog sazrevanja – izmene funkcije ćelija, tkiva i organa, indukcija enzimske aktivnosti, reorganizacija regulacionih mehanizama – označavaju se kao razvoj. Razvoj deteta zavisi od mnogih bioloških činilaca i faktora sredine. U prvoj godini života nastaju najobimnije, najintenzivnijei najznačajnije promene.

Porodična adenomatozna polipoza karakteriše se pojavom mnogobrojnih adenoma u kolonu, hereditarnim poreklom i velikom predispozicijom za razvoj karcinoma.

Benigni tumori tankog creva su retka oboljenja digestivnog trakta (oko 0,16% svih tumora). Najčešće se otkrivaju intraoperativno ili na autopsiji.

Benigni tumori kolona i rektuma su epitelni, neepitelni i lezije slične tumoru. Zauzimaju važno mesto u oboljenjima debelog creva, s obzirom na njihovo često otkrivanje i odnos pema kolorektalnim karcinomima.

Benigni tumori duodenuma su najčešće polipoidnog rasta, na peteljci ili široke baze, različite veličine, pojedinačni, multipli ili u sklopu brojnih polipoidnih sindroma (Peutz-Jegehersov sindrom, Gardnerov sindrom, Cowdenova bolest).

Benigni tumori želuca su predominantno epitelijalnog porekla i najšešće se prezentuju kao polipi.