Zloćudni tumori nosa mogu biti spoljašnji (na koži) i unutrašnji (na zidovima nosnih šupljina).
Klinička slika
Kod
spoljašnjih tumora stvara se ulceracija na koži nosa koja dugo ne zarasta. Tumor u daljoj evoluciji može da zahvati kostne i hrskavične strukture nosa i razara ih. Oboljenje ima spori tok.
Kod unutrašnjih zloćudnih tumora u početku bolesti simptomi su postepeni razvoj jednostranog otežanog disanja, kasnije potpuno onemogućeno disanje na strani lezije, zatim jednostrana gnojno-hemoragijska sekrecija, fetor i anosmija (gubitak čula mirisa). Lokalni bolovi u nosu, njegovoj okolini i glavobolje redovni su pratioci bolesti. U svom razvoju ovi tumori ili prominiraju prema nosnoj šupljini ili razaraju okolne kostne strukture i prodiru u odgovovarajuće sinuse ili u usnu duplju.
Kod unutrašnjih zloćudnih tumora u početku bolesti simptomi su postepeni razvoj jednostranog otežanog disanja, kasnije potpuno onemogućeno disanje na strani lezije, zatim jednostrana gnojno-hemoragijska sekrecija, fetor i anosmija (gubitak čula mirisa). Lokalni bolovi u nosu, njegovoj okolini i glavobolje redovni su pratioci bolesti. U svom razvoju ovi tumori ili prominiraju prema nosnoj šupljini ili razaraju okolne kostne strukture i prodiru u odgovovarajuće sinuse ili u usnu duplju.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, pregleda (rinoskopija), radiološkog nalaza, biopsije i patohistološkog nalaza.
Lečenje
Lečenje većine ovih tumora je primarno hirurško. Po pravilu, posle operacije se primenjuje zračenje. Kod inoperabilnih recidiva i metastaza daju se citostatici. A
