Način prenosa
Izvor zaraze su bolesnici sa izraženom kliničkom slikom.
Bolesnici izlučuju viruse preko fekalija, povraćanih masa što uslovljava
intenzivnu kontaminaciju okoline. Osnovni mehanizam prenošenja infekcije je
fekalno-oralni. Osnovni putevi prenošenja infekcije su: voda, hrana,
kontaminirane ruke i dr. Oboljenje se javlja u formi eksplozivnih epidemija.
Infekcija se javlja u školama, obdaništima, porodicama, pedijatrijskom
odeljenjima i dr.
Klinička slika
Inkubacioni period je kratak i kreće se od 18 časova do 3
dana. Podjednako oboljevaju deca i odrasli i to najčešće tokom zime. Bolest
počinje naglo, gađenjem, povraćanjem, bolovima u trbuhu tipa kolika, prolivima.
Kod dece kliničkom slikom dominira povraćanje, a kod odraslih proliv. Ređe se
opisuje prisustvo toksiinfekcije (drhtavica, povišena telesna temperatura,
adinamija, glavobolja, gušobolja, bolovi u mišićima). Evolucija bolesti je
povoljna jer ozdravljenje najčešće nastaje 2-3 dana od početka bolesti. Smrtni
ishod nije opisan.
Dijagnoza
Dijagnoza sporadičnih slučajeva je teška, lakša je u sklopu epidemija. Virusološka dijagnoza je od suštinskog značaja. Za dijagnostiku se uzima povraćana masa, fekalije i krv. U sklopu laboratorijske dijagnostike koriste se ELISA test, IEM, PCR i drugi.
Lečenje
Lečenje je simptomatsko, ne postoji specifična terapija.
Predlaže se aktivna rehidromineralizacija. Dijetetski režim se sastoji od čaja,
soka, mineralne vode uz istovremeno ograničenje unosa slatkog mleka i većih
količina ugljenih hidrata.
