Bolest mačjeg ogreba (Cat scratch disease) je regionalni limfadenitis nastao zbog ujeda ili ogrebotine mačke.
Uzrok nastanka
Uzročnik je Bartonella henselae, mali, polimorfni Gram negativni bacil koji se kultiviše na običnim hranilištima. Međutim i Afipia felis, mali polimorfni bacil može ponekad biti uzročnik.
Prenosioci infekcije su mačke koje ne pokazuju znakove bolesti. Širi se kontaktom sa zaraženom mačkom, kao posledica mačjeg ugriza ili ogreba ili kontakta mačje pljuvačke (lizanjem) sa oštećenom kožom ili konjunktviom oka.
Prenosioci infekcije su mačke koje ne pokazuju znakove bolesti. Širi se kontaktom sa zaraženom mačkom, kao posledica mačjeg ugriza ili ogreba ili kontakta mačje pljuvačke (lizanjem) sa oštećenom kožom ili konjunktviom oka.
Klinička slika
Nakon 2 do 5 dana na mestu primarne inokulacije se u polovine bolesnika javlja lezija na koži - eritematozna papula, a potom se uvećavaju regionalne limfne žlezde.
Površne, bolne, limfne žlezde mogu biti do 10 cm u prečniku. Najčešće su zahvaćene aksilarne i kubitalne žlezde i žlezde donjih ekstremiteta. Supuracija nastaje u trećine, a opšti simptomi infekcije u polovine slučajeva. Istovremeno se javljaju blagi opšti simptomi: umor, klonulost, glavobolja, gubitak apetita, blago povišena temperatura. Do diseminacije infekcije retko dolazi kod imunokompetentnih osoba, mada može da se javi meningoencefalitis, osteomijelitis ili hepatitis.
Među atipičnim oblicima bolesti najčešći je i najblaži tzv. Parinaud sindrom, oblik bolesti kod koga se B. henselae naseljava na konjunktivu oka. Na bolest možemo posumnjati kad se nakon kontakta s mačkom razvija jednostrani konjunktivitis i limfadenitis limfnog čvora ispred ušne školjke.
Površne, bolne, limfne žlezde mogu biti do 10 cm u prečniku. Najčešće su zahvaćene aksilarne i kubitalne žlezde i žlezde donjih ekstremiteta. Supuracija nastaje u trećine, a opšti simptomi infekcije u polovine slučajeva. Istovremeno se javljaju blagi opšti simptomi: umor, klonulost, glavobolja, gubitak apetita, blago povišena temperatura. Do diseminacije infekcije retko dolazi kod imunokompetentnih osoba, mada može da se javi meningoencefalitis, osteomijelitis ili hepatitis.
Među atipičnim oblicima bolesti najčešći je i najblaži tzv. Parinaud sindrom, oblik bolesti kod koga se B. henselae naseljava na konjunktivu oka. Na bolest možemo posumnjati kad se nakon kontakta s mačkom razvija jednostrani konjunktivitis i limfadenitis limfnog čvora ispred ušne školjke.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu anamnestičkih podataka o ujedu ili ogrebotini mačke, kliničke slike, citološke izolaciji uzročnika iz limfne žlezde, serološkom testu na B. henselae - indirektni test fluorescentnih antitela (IFA) i karakterističnim histološkim promenama. Postoji i dijagnostički kutani Hanger-Rose test.
Lečenje
Bolest mačjeg ogreba može proći spontano, a kada je to potrebno primenjuju se gentamicin, cefotaksim ili azitromicin. Aspiracija je indikovana kada je uvećane limfne žlezde značajno.
