Kile se javljaju na određenim mestima, gde razni kanali, krvni sudovi i živci izlaze ili ulaze kroz trbušni zid. Takva su mesta:
1) kod muškaraca u preponi, gde semeni kanal zajedno sa krvnim sudovima izlazi iz trbuha i ulazi u mošnice; kod žena u preponi, gde okrugla pantljika materice izlazi i veže se za stidnu kost (preponske, ili ingvinalne kile);
2) kod muškaraca i kod žena kod preponske veze, gde veliki krvni sudovi izlaze iz trbuha za noge (bedrene, femoralne ili kruralne kile);
3) na pupku, gde je za vreme života deteta u materici ulazila pupčana vrpca iz majke u telo deteta (pupčana ili umbilikalna kila) i
4) sadržaj trbuha, najčešće želudac, može da probije i grudnu šupljinu kroz mišićnu pregradu koja razdvaja trbuh od grudi i da napravi kilu (dijafragmatična kila).
1) kod muškaraca u preponi, gde semeni kanal zajedno sa krvnim sudovima izlazi iz trbuha i ulazi u mošnice; kod žena u preponi, gde okrugla pantljika materice izlazi i veže se za stidnu kost (preponske, ili ingvinalne kile);
2) kod muškaraca i kod žena kod preponske veze, gde veliki krvni sudovi izlaze iz trbuha za noge (bedrene, femoralne ili kruralne kile);
3) na pupku, gde je za vreme života deteta u materici ulazila pupčana vrpca iz majke u telo deteta (pupčana ili umbilikalna kila) i
4) sadržaj trbuha, najčešće želudac, može da probije i grudnu šupljinu kroz mišićnu pregradu koja razdvaja trbuh od grudi i da napravi kilu (dijafragmatična kila).
Uzrok nastanka
Spoljašnje hernije (ingvinalna, femoralna, umbilikalna, epigastrična, postoperativna) pre svega nastaju zbog slabosti trbušnog zida na mestima kroz koja prolaze neke anatomske strukture, u području operacionog ožiljka ili paralize trbušnih mišića. Čvrstina zdravog trbušnog zida dovoljna je da, čak i na najslabijim mestima, može odoleti sili koja u fiziološkim granicama deluje na njega. Zbog jednokratnog delovanja povišenog intraabdominalnog pritiska hernija može nastati samo ako se zbog bolesti ili povrede smanjila čvrstina trbušnog zida. Nasuprot tome, kod ponavljanih povišenja intraabdominalnog pritiska, kao npr. zbog hroničnih plućnih bolesti s kašljem, dolazi do poremećaja mikroarhitekture zida s posledičnim slabljenjem. Posle porođaja zbog fizioloških procesa u deteta poput spuštanja testisa u skrotum postoje slabija mesta na zidu, odnosno smanjene su čvrstoće, koja normalno tokom prvih meseci očvrsnu. Pre nego što dođe do tog očvrsnuća, može doći do stvaranja hernije zbog čestog plača, kašljanja, otežanog mokrenja ili defekacije. Kod odraslih se fiziološki smanjuje čvrstina i otpornost tkiva protiv rastezanja zbog staračke involucije, zatim pri naglom mršavljenju, ali i zbog jakog nagomilavanja masnog tkiva i slabosti vezivnog tkiva. U nastanku važnu ulogu imaju i smetnje u embrionalnom razvoju, koje rezultiraju urođenim hernijama.
Hernijacija crevnih vijuga u trbušnoj šupljini može nastati u urođenim otvorima ili u patološko stečenim otvorima posle operativnih zahvata. Velike pupčane kile razvijaju se pre svega zbog jakog povećanja volumena trbušne šupljine: kod gojaznih ljudi, nakon uzastopnih trudnoća, ascitesa i velikih intraabdominalnih tumora.
Klinička slika
Umbilikalna hernija se karakteriše kao izbočenje u području pupka. Na mestu hernije javlja se izbočenje koje se pri ležanju ili pritiskom ruke može vratiti u trbušnu šupljinu, ali i ne mora ako je hernija prirasla ili uklještena. Nekada se u području hernije javljaju bolovi ili osećaj nelagodnosti. Ponekad može biti poremećeno i mokrenje ako se mokraćna bešika nalazi u kilnoj vreći.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike i objektivnog pregleda.
Lečenje
Hernija po pravilu zahteva hirurško lečenje. Princip operativnog zahvata obuhvata otvaranje kilne vreće, vraćanje kilnog sadržaja u trbušnu šupljinu, izrezivanje kilne vreće i ušivanje kilnog vrata, može se postaviti i posebna mrežica koja pojačava trbušni zid.
Savetuje se da se kila operiše na vreme, dok nije postala suviše velika i dok je trbušni zid još očuvan, da se njime može zatvoriti otvor kile. Urođena pupčana kila se jedina može konzervativno izlečiti, a pristup lečenju uglavnom se donosi na osnovu veličine kilnog prstena i uzrasta deteta.
